پژوهشكده تحقيقات اسلامى
91
زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى)
امير مؤمنان ( ع ) با بصيرتى كه داشت دربارهء سلطه امويان چنين هشدار مىدهد : آگاه باشيد ترسناكترين فتنهها براى شما از نظر من فتنه بنى اميّه است ؛ فتنهاى است كور ، و ظلمانى كه حكومتش همه جا را فرا گيرد ، و بلاى آن مخصوص نيكوكاران است . هر كس در آن فتنه بصير و بينا باشد ( و با آن ستيزهجويى كند ) بلا و سختى به او مىرسد ، و هر كس در برابر آن نابينا باشد ، حادثهاى براى او رخ نمىدهد . « 1 » و در خطبهاى ديگر فرمود : به خدا سوگند ، بنى اميّه بعد از من براى شما زمامداران بدى خواهند بود ، آنها همچون شتر بدخويى هستند كه صاحب خود را دندان مىگيرد ، و با دستش بر سر او مىكوبد و با پا ، وى را دور مىكند ، و از شير خود آنها را منع مىنمايد . همواره با شما با سختى رفتار كنند ، جز كسانى كه برايشان سودى داشته باشد و يا لااقل به آنها ضررى نرسانند . شكنجههاى آنها بر شما طولانى خواهد بود . . . فتنههاى آنها پشت سر يكديگر با قيافهء زشت و ترسناك بر شما فرو مىبارند ، نه راهنمايى در آن خواهد بود و نه پرچم نجاتى در لابلاى آن به چشم مىخورد . . . در آن هنگام قريش دوست دارد آنچه در دنيا است از دست بدهد تا يك بار مرا ببيند . گرچه لحظاتى كوتاه به اندازه كشتن شترى باشد تا با اصرار از آنها چيزى را بپذيرم كه امروز پارهاى از آن را مىخواهم و نمىدهند ! « 2 » امّا در اثر بىتوجّهى مردم به رهبران آسمانى و همراهى آنان با عناصر فاسد ، پيشبينى اولياى دين به وقوع پيوست . معاويه ، با زر و زور و تزوير بر جامعه اسلامى مسلّط شد و بيست سال حكومت كرد . و در اين مدت خيانتها و ظلمهاى فراوانى در حق اسلام و مسلمانان انجام داد .
--> ( 1 ) - نهجالبلاغه ، نامه 7 . ( 2 ) - همان ، خطبه 93 .